Αυτός ο τρόπος χρονολόγησης καθιερώθηκε τον 6ο αι μ.Χ από τον μοναχό Διονύσιο τον Μικρό.

Κι όμως, ακόμα κι αν έχουν περάσει τόσοι αιώνες από τότε, αυτό το «μ.Χ» συνεχίζει να μπερδεύει πολύ κόσμο.

Τα πράγματα είναι πιο απλά απ’ ό,τι φαίνονται.

Μετά Χριστού = μαζί με τον Χριστό.

Μετά Χριστόν = μετά από τον Χριστό.

Επόμενως, η φράση είναι «μετά Χριστόν».

«Χαίρω πολύ», θα μου πείτε, «εγώ όμως πώς θα το θυμάμαι;»

Και γι’αυτό υπάρχει λύση. Αρκεί να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: «μετά από τον Χριστό». Αυτό εννούμε. Έτσι λοιπόν λέμε «μετά (από τον) Χριστόν» (το τελικό ν μπαίνει χάριν αρχαιοπρέπειας).

Απλό δεν είναι;