Ο Χένρι Τζέιμς περί πλοκής.

«Ο κ. Μπήζεντ αφήνει να εννοηθεί ότι η ιστορία πρέπει, ειδάλλως είναι καταδικασμένη να μην είναι ιστορία, να αποτελείται από “περιπέτειες”. Γιατί όμως από περιπέτειες και όχι από πράσινα άλογα; Κάνει λόγο για μια κατηγορία πραγμάτων που είναι ακατόρθωτα και ανάμεσά τους συγκαταλέγει και το “μυθιστόρημα χωρίς περιπέτεια”. Γιατί όμως χωρίς περιπέτεια και όχι χωρίς γάμο, ή αγαμία, ή τοκετό, ή χολέρα, ή υδροπάθεια, ή, τέλος, χωρίς Χανσενισμό; Και εν τέλει τι είναι περιπέτεια και ποιο το διακριτικό σήμα από το οποίο ο ακροώμενος μαθητής θα την αναγνωρίσει; Περιπέτεια -και μάλιστα πολύ μεγάλη- είναι για μένα να γράψω τούτο το μικρό άρθρο· και το να αποκρούσει μια νύμφη της Βοστώνης έναν άγγλο δούκα, είναι γι’ αυτή μια περιπέτεια που συγκρίνεται, θα μπορούσα να πω, μόνο με την περιπέτεια που είναι για έναν Άγγλο δούκα το να αποκρουστεί από μια νύμφη της Βοστώνης. Βλέπω εδώ δράματα επί δραμάτων και αμέτρητες και διαφορετικές σκοπιές».

Χένρι Τζέιμς